Zioła medycyny chińskiej – Zespół Medycyna Tybetańska prof. Enkhjargal Dovchin

Posted on 15 września 2010. Filed under: gabinet medycyny naturalnej, leczenie ziołami, lekarka mongolska, lekarz Enji, lekarz Enkhjargal Dovchin, medycyna chińska, medycyna mongolska, medycyna tybetańska, mongolska lekarka, racjonalista.pl, tradycyjan medycyna chińska, walka o prawdę, zioła | Tagi: , , , , , |


Zioła w medycynie chińskiej zajmują szczególne miejsce, to właśnie za ich pomocą leczono wszelkiego typu choroby i drobne dolegliwość. Leki te nie tylko mieszanki roślin ale też i składniki zwierzęce oraz liczne minerały. Leki te mają na celu nie tylko leczenie chorób ale też i działalność typowo profilaktyczną polegającą na ochronie przed chorobą i jej nie dobrymi skutkami. Według legendy Kucinskiej przygoda z ziołami zaczęła się do prostego rolnika który próbował wielu ziół , ponad stu po to aby ratować się przed chorobą.

Z czasem zauważono że nie które odmiany roślin mają wartość leczniczą i już w jedenastym wielu przed nasza erą powstały w Chinach pierwsze zapiski na temat ziół leczniczych. Rozwój zielarstwa przypada na okres panowania dynastii tang w tym czasie gospodarka zaczęła się gwałtowanie rozwijać do doprowadziło do rozwoju zielarstwa, powstała nawet specjalna księga z rysunki ponda ośmiuset gatunków roślin zielarskich.

Wcześniejsze opisy ziół opierały się tylko i wyłącznie na obserwacji ich działania dopiero w okresie panowania chińskiej republiki ludowej zaczęto je bardzo gruntowanie badać od strony botanicznej. Dzięki tego typu badaniom ustalono rzeczywiste działanie ziół oraz ich skład chemiczny. Jednocześnie założono fabryki ziół które sprzedawały je masowo. Chiny czerpią swZioła- prof. Enji - dr Enjioje zioła z otoczenia pozwala na to bardzo różnorodny klimat dzięki któremu rośnie tutaj wiele ziół. Obecnie można na terenach Chin spotkać nawet osiemset gatunków ziół nic więc dziwnego że są one rozprowadzane na skale światową w ogromnych ilościach. Najważniejszym jednak etapem w dziedzinie zielarstwa jest zbiór ziół, jest ona tak ważny ponieważ w rożnych etapach wzrostu roślin mają one nie co inne właściwości i trzeba to wiedzieć aby z rośliny uzyskać najmocniejsze preparaty.

Jeśli chodzi o zioła to korzysta się z ich rożnych części nie koniecznie muszą być to liście ponieważ bardzo często jest to na przykład korzeń tak jest w przypadku korzenia lubczyku który to ma największe właściwości lecznicze. Zioła w kulturze chińskiej zajmował zawsze bardzo ważne miejsce po dziś dzień sytuacja ta prawie nie uległa zmianie ponieważ głęboko wierzy się w uzdrawiaczom moc tych roślin. Co ważne Chińczycy potrafili wykorzystać naturalne dobra natury ponieważ wszystkie leki jakich używali brały się właśnie z ich otoczenia. Najczęściej zioła spotkać można było nie tylko w lesie ale tez na polu czy w lesie .Chiny są nie tylko największym światowym potentatem w dziedzinie zielarstwa ponieważ tam zioła produkuje się masowo ale też najwięcej go eksportują do innych krajów.

W Chinach mało kto korzysta z pomocy lekarza ponieważ woli sam leczyć się domowymi ziołami które nie są tak inwazyjne i przede wszystkim bardzo naturalne. Co jest bardzo ważne w Chinach na leczenie choroby nigdy nie stosuje się jednego zioła tylko kilka mieszanek które dobrze ze sobą współgrają do tego jednak trzeba mieć odpowiednią wiedzę medyczną którą doskonali się nawet latami po to aby dojść do precyzji.

Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

Chińska Medycyna

Posted on 5 września 2010. Filed under: dr Enji, medycyna chińska, medycyna mongolska, medycyna naturalna, medycyna tybetańska | Tagi: , |


Główny koncept chińskiej medycyny mówi o utrzymywaniu równowagi, zarówno umysłu jak i ciała. Przez ponad 5000 lat Chińska medycyna wyewoluowała w skomplikowany system diagnozy oraz leczenia schorzeń, ale oferuje również sposoby na utrzymanie organizmu w dobrym zdrowiu i kondycji.

Około 2000 lat temu, podczas panowania dynastii Han, praktykowanie chińskiej medycyny stało się powszechnie akceptowaną profesją. W jej skład wchodzą elementy zielarstwa, akupunktury, masażu, diety, ćwiczeń fizycznych oraz medytacji. Siła witalna zwana „qi” jest opisywana, jako energia podróżująca przez całe ciało, poprzez sieć kanalików, w swojej budowie podobną do układu krwionośnego, zwanych „południkami”, które zawierają aktywne punkty używane zarówno w diagnozie jak i leczeniu. Według ogólnie znanych faktów, w ciele ludzkim istnieje 12 „południków” połączonych z konkretnymi organami wewnętrznymi lub z konkretnymi czynnościami organizmu, wyrażanych w postaci przeciwstawnych sił „yin”(ciemnej) oraz „yang”(jasnej). „Yin” i „Yang” połączone są wspólnymi zależnościami – jedna nie może istnieć bez drugiej. Oddziaływanie na „południki”, np. wkuwanie igieł w położone na powierzchni ciała punkty, umożliwia zniwelowanie przewagi jednej z sił i utrzymywanie organizmu w stanie równowagi. Obfitość energii wraz z wolnym pływem siły „qi” jest kluczem do zdrowia oraz służy zapobieganiu chorób.

O autorze

Założyciel i właściciel portalu WakacyjnyWynajem.pl

Źródło: Chińska medycyna

Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

Podstawy medycyny chińskiej

Posted on 5 września 2010. Filed under: medycyna chińska, medycyna mongolska, medycyna naturalna, medycyna tybetańska, mongolska lekarka, tradycyjan medycyna chińska, tradycyjna medycyna chińska | Tagi: , , , , |


Chińczycy przez bardzo długi okres byli najbardziej oświeconym pod względem medycyny  ludem na Ziemi. Tradycja konfucjańska wyznaje ideę, że ponieważ nasze ciało otrzymaliśmy jako podarunek od naszych rodziców, jednym z naszych obowiązków jako ich dzieci jest to, by nie wystawiać go ani na szwank, ani nie czynić mu szkody. Jedynym wyjątkiem był rytuał uprawiany przez niezwykle oddanych synów i córki, a polegający na amputowaniu sobie części ręki, nogi, a w skrajnych przypadkach, nawet wątroby, by z nich uwarzyć magiczną miksturę, mającą cudownie wyleczyć chorego ojca lub matkę.

Tradycyjna medycyna chińska opierała się na dwóch książkowych zbiorach wiedzy empirycznej: zielarstwie i na oddziaływaniu na wrażliwe punkty ciała. Wiedza o pierwszym była ujęta w całej serii ilustrowanych podręczników, po raz pierwszy produkowanych w okresie Song, a które pod koniec dynastii Ming opublikowano już w ułozonym Katalogu farmakopei Li Shizhena. W czasach bardziej współczesnych kilka tradycyjnych ziół stało się składnikiem produkcji skutecznych medykamentów. Wydaje się wręcz nieprawdopodobne, że utworzone teorie średniowieczne objaśniające wzajemne powiązanie leków roślinnych i schorzeń, posiadają nadal aktualną wartość. Kolejny zestaw informacji praktycznych odnosi się do terapii akupunkturą i moksybustią, które skutecznie oddziałują przede wszystkim na system nerwowy. Okazało się, że w czasach nowożytnych udowodniono naukowo słuszność podstaw tej wiedzy, a nawet znacznie ją powiększono. Stara teoria krążenia energii życiowej wzdłuż „południków”, łączących najwrażliwsze punkty organizmu, traktowana jest do dziś przez specjalistów od akupunktury z przymrużeniem oka, choć przedwczesnym posunięciem by było jej całkowite odrzucenie.

http://www.webshock.com.pl/podstawy-medycyny-chinskiej/

Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

Medycyna chińska

Posted on 23 sierpnia 2010. Filed under: akupunktura | Tagi: , , , , , |


Opierając się na naturze, filozoficznym postrzeganiu świata oraz zgodzie człowieka z otaczającą go przyrodą Chińczycy wynaleźli sposoby leczenia wielu dolegliwości. Poprzez stosowanie chińskiej medycyny udaje się , w sposób niejako alternatywny, wyleczyć wiele chorób, które przy używaniu normalnej terapii nie chciały ustąpić.

Medycyna chińska liczy sobie już ponad 3 tysiące lat. Zalicza się do niej akupunktura, akupresura, ziołolecznictwo, moksybucja (termoterapia), dieta (kuchnia chińska), gimnastyka lecznicza (qigong) itd. W przekonaniu Chińczyków stres, nadmiar obowiązków, a także nieujawnianie własnych emocji to przyczyny wielu naszych schorzeń. Aby być zdrowym należy więc zachować równowagę energii znajdujących się w naszym organizmie nazywanych przez Chińczyków yin i yang (gorąco – zimno), a także czi (krwi). W przypadku jakichkolwiek zaburzeń funkcjonowania tych energii bądź zakłóceń przepływu krwi dochodzi w naszym ciele do stanu chorobowego. W filozofii medycyny chińskiej choroba jest ostatecznością, czymś co właściwie uznaje się za nieprzytrafiające się jeśli prowadzi się zdrowy tryb życia. Z tego właśnie powodu chińska medycyna przede wszystkim zapobiega, później dopiero leczy. Profilaktyka jest głównym założeniem tej azjatyckiej sztuki lekarskiej. Warto także dodać, że w teorii medycyny chińskiej człowiek traktowany jest jako całość. Uważa się, że kolejne schorzenia są następstwami innych i stąd też trzeba analizować je pod kątem całego organizmu.

AKUPUNKTURA

Najbardziej znaną metodą medycyny chińskiej jest akupunktura, która stosowana jest w skali światowej jako główna bądź pomocnicza terapia wielu schorzeń. Kuracja akupunkturą polega na wkłuwaniu specjalnych igieł w miejsca leżące wzdłuż przebiegu meridianów (linii energetycznych). Punkty nakłucia odpowiadają za najwyższą aktywność narządów wewnętrznych. W elektroakupunkturze między igłami przepuszcza się prąd elektryczny o niskim natężeniu. Akupunkturę można stosować w przypadku wielu zakłóceń zdrowia, m. in. chorób oczu (np. jaskry), chorób żołądka i jelit (np. choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy), a także w położnictwie i ginekologii (np. na bolesne miesiączki lub w przewlekłych stanach zapalnych narządu rodnego). To tylko niektóre wskazania do leczenia przy zastosowaniu akupunktury.

AKUPRESURA

Inną metodą, jaką posługują się specjaliści od medycyny chińskiej, jest akupresura (in. refleksoterapia). Polega ona na wywieraniu skoncentrowanego nacisku na odpowiednie miejsca za pomocą masażu uciskowego. Unerwione miejsca ucisku nazywane są receptorami. Nacisk na nie powoduje, że określone narządy, za które określone receptory odpowiadają, poprawiają swoją kondycję, są lepiej ukrwione. W akupresurze korzysta się z punktów akupunkturowych, czyli tych, które leżą wzdłuż meridianów. W czym na przykład może nam pomóc akupresura? Nie szukając zbyt głęboko, ten chiński zabieg leczniczy może pomóc nam uporać się ze stresem. W tym celu należy masować miejsce pomiędzy brwiami. Aby pozbyć się kataru trzeba pomasować kostki nad skrzydełkami nosa. Żeby zminimalizować dolegliwości związane z bólem zatok czołowych, uciskać opuszki palców u stóp. I choć sporo osób nie wierzy w magiczne działanie ucisku na receptory, to trzeba przyznać, że wielu ludziom pomaga się to zrelaksować i uwolnić nagromadzoną w organizmie złą energię.

MOKSYBUCJA

O moksybucji warto wiedzieć tylko tyle, że łączy ona w sobie elementy akupunktury i ziołolecznictwa. Do tego zabiegu wykorzystuje się bowiem igły do akupunktury i pali się specjalne mieszanki ziołowe.

DIETA

Bardzo ważnym składnikiem filozofii chińskiej medycyny jest odpowiednie odżywianie się. Stosowanie właściwej diety jest bowiem determinantą zdrowego życia. Zgodnie z wyznacznikami medycyny chińskiej nasz codzienny jadłospis powinien składać się z 40% owoców i warzyw (najlepiej ugotowanych), tylu samych węglowodanów (pochodzących przede wszystkim z produktów zbożowych – ryżu, kaszy), natomiast tylko 1/5 naszego dziennego menu powinna zawierać produkty bogate w energię (tłuszcze, nabiał, mięso itp.). Tak niewielki procent pożywienia z tej ostatniej grupy jest spowodowany faktem, że zdaniem Chińczyków, doprowadzają one do niestrawności i otyłości.

GIMNASTYKA

Obok właściwej diety w medycynie chińskiej ważne miejsce zajmuje też gimnastyka (qigong). Qi oznacza życiową energię, a gong idealne opanowanie czegoś. Czyli składając to w jeden wyraz oznacza to, mniej więcej, „perfekcyjne opanowanie sztuki kontroli energii życiowej”. W tych ćwiczeniach chodzi o utrzymanie prawidłowej postawy, skupienie umysłu oraz właściwe oddychanie. Gimnastyka ta pomaga zarówno w profilaktyce, jak i przy terapii chorób. W przypadku leczenia za pomocą qigong trener dopasowuje ćwiczenia do określonego schorzenia jak i do konkretnej osoby biorąc pod uwagę jej osobowość i warunki fizyczne.

http://medycyna-chinska.com.pl/

Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

Diagnoza z języka w medycynie chińskiej

Posted on 23 sierpnia 2010. Filed under: diagnoza z języka, medycyna chińska, medycyna mongolska, medycyna naturalna, TCM, tradycyjna medycyna chińska | Tagi: , , , , |


KRZYSZTOF ROMANOWSKI
Giovanni Maciocia Diagnoza z języka w medycynie chińskiej
wydawnictwo „Eastland Press”, Seattle, 1995
Wydanie polskie „Wydawnictwo Naukowe PWN” Warszawa 1999
przekład z języka angielskiego Elżbieta Nowik-Mroziewicz
słowo wstępne Krzysztof Romanowski

Diagnoza z języka w medycynie chińskiej jest pierwszym w Polsce podręcznikiem diagnostyki tradycyjnej medycyny chińskiej. Dokładnie, podręcznikiem jednej z technik diagnostycznych, podstawowych dla owej medycyny. Do jej zalet należy szybkość uzyskiwania wyniku i tak wysoki stopień trafności, że w wypadku sprzeczności wyniku badania tętna i języka,wynik z języka uznaje się za bardziej wiarygodny.

Tradycyjna medycyna chińska jest systemem medycznym o zachowanej ciągłości przekazu wiedzy od II wieku p.n.e. Z tego okresu pochodzi dzieło liczące dziewięć tomów – NEI JING SU WEN (Księga Wewnętrzna Proste Pytania). Sformułowano w niej filozofię i etykę medycyny oraz uznano wyższość profilaktyki nad leczeniem. Księga Wewnętrzna opisuje anatomię, fizjologię, patologię, diagnostykę, strategie i taktyki leczenia oraz drogi podnoszenia stanu zdrowia narodu. Ten ostatni fragment dzieła odnosi się do zagadnień higieny osobistej i psychicznej, sposobu odżywiania, prawidłowego rozkładu dnia oraz warunków pracy. Dla Europejczyka uderzający jest nowoczesny charakter tak starożytnego traktatu, który stanowił podsumowanie zaawansowanej wiedzy medycznej, liczącej zapewne stulecia już w okresie powstawania ksiąg.

Przedstawienie zagadnień medycyny w tym dziele wydaje się na wskroś nowoczesne, a poziom profilaktyki jest tak wysoki, że wdrożenie jej w dzisiejszych czasach przyniosłoby wielkie korzyści. Znajomość anatomii i fizjologii jest tu zdumiewająca – opisano dokładnie układ krążenia krwi, na co medycyna zachodnia musiała czekać aż do odkrycia go w 1862 roku przez Williama Harveya.

Diagnoza medycyny chińskiej obejmuje szczegółowy wywiad ustny, w tym relacje rodzinne i społeczne, badanie tętna, języka i tak zwaną diagnozę wizualną, która jest rozwinięta szczególnie na Wschodzie. Ocenia się też brzmienie głosu, sposób oddychania, zapach, sposób poruszania się. Diagnozowanie z tętna i języka ma szczególne znaczenie w tradycyjnej medycynie chińskiej. W Chinach uzyskanie specjalizacji w tych dziedzinach wymaga 5 lat stażu podyplomowego dla diagnostyki tętna, a 3 lat dla diagnostyki języka.

Środki lecznicze to dieta (70% siły leczenia), korekta szkodliwych nawyków i stylu życia, ziołolecznictwo, akupunktura, moxa, masaż, chiropraktyka, Qigong (ćwiczenia integrujące specyficzną formę ruchową, sposób oddychania i ukierunkowanie myśli w celach leczniczych). Odpowiedzialność za utrzymanie stanu zdrowia ponosi pacjent. Chodzi tu przestrzeganie właściwego żywienia, trybu życia i wczesne zgłaszanie lekarzowi wszelkich niepokojących objawów.

Jak wspomniano, system ten ma ciągłość przekazywania wiedzy. Jest on udoskonalany od około 2500 lat. Dziś tradycyjna medycyna chińska asymiluje współczesne odkrycia biologii, uwzględnia skutki zmian środowiska naturalnego oraz wszystkie osiągnięcia medycyny zachodniej.

Medycyna chińska w swej długiej historii zgromadziła ogromną wiedzę o objawach i ich interpretacji. Zwraca uwagę wnikliwość obserwacji związków między skutkami biologicznymi a ich przyczynami, jak: wpływy klimatyczne, tryb życia, sposób żywienia, stany emocjonalne. Odchylenia od równowagi emocjonalnej uważa się za przyczynę licznych zaburzeń somatycznych.

Równie głęboka jest wiedza o związkach czynnościowych między narządami. Chińczycy, na przykład, uznawali funkcję śledziony za nadrzędną w stosunku do trzustki, co było stanowiskiem bulwersującym dla lekarza z Zachodu, przynajmniej do czasu, gdy współczesna enteroendokrynologia odkryła regulujący wpływ aktywności śledziony na poziom glukozy w surowicy.

Inny przykład – według medycyny chińskiej krew nabywa swych pełnych właściwości dopiero po przepłynięciu przez serce. Ta koncepcja stała się możliwa do przyjęcia przez medycynę Zachodu dopiero po odkryciu hormonalnych funkcji wsierdzia. Mamy więc patofizjologię, na którą jest przygotowana odpowiedź w postaci procedur dietetycznych, ziołolecznictwa rozwiniętego do poziomu współczesnej farmakologii oraz akupunktury. Ten system, niestety, używa specyficznej metaforyki, co dla człowieka kultury zachodniej może być progiem trudnym do przekroczenia.

Diagnostyka języka jest podręcznikiem dla lekarzy. Profesor Giovanni Maciocia jest wykładowcą i praktykującym lekarzem tradycyjnej medycyny chińskiej, znanym na całym świecie. Jego podręczniki są oceniane wysoko, również przez specjalistów chińskich. Zanim doszło do wydania tej pozycji w Polsce, długo rozważano jej przydatność dla środowiska lekarskiego; przeważyły w końcu następujące względy.

Po pierwsze książka ta jest potrzebna zarówno lekarzom już studiującym tradycyjną medycynę chińską, jak też znacznie liczniejszej grupie akupunkturzystów polskich. Warto w tym miejscu przypomnieć, że prawo do uprawiania akupunktury w Polsce mają tylko lekarze i to tylko ci, którzy zdobyli odpowiednie uprawnienia w Stołecznym Centrum Akupunktury. W szkoleniach prowadzonych przez ten znakomity ośrodek wzięło udział już około 1500 lekarzy.

Po drugie, może być ona użyteczna dla każdego lekarza praktyka, niezależnie od specjalności, umożliwiając głębsze zrozumienie procesu choroby, postawienie szybkiej diagnozy, a w niektórych sytuacjach również rokowania.

Po trzecie, kontakt z nowym zakresem pojęć medycznych, nowym sposobem myślenia i interpretacji objawów, wydaje się inspirujący dla każdego myślącego człowieka. Jest też prawdopodobne, że dla lekarzy stanie się on wyzwaniem do poszerzenia wiedzy i powodem do szacunku dla tego nieznanego jeszcze naszej kulturze, interesującego systemu wiedzy medycznej.

Należy oczekiwać, że zainteresowanie medycyną Wschodu w Polsce będzie wzrastać, podobnie jak to dzieje się dziś na Zachodzie. Wydaje się, że poszukiwanie alternatywnych sposobów ochrony zdrowia wynika z rozczarowania medycyną i jest charakterystyczne dla krajów, gdzie w wyniku wysokiego poziomu życia wystąpiły zjawiska niekorzystne, jak dehumanizacja medycyny lub jej rozdrobnienie na specjalizacje, co znacznie utrudnia całościowe podejście do człowieka oraz wysokie koszty leczenia i bezradność wobec chorób cywilizacyjnych.


KRZYSZTOF ROMANOWSKI, ur. 1953, absolwent Akademii Medycznej w Warszawie, specjalista chirurgii ogólnej, lekarz Tradycyjnej Medycyny Chińskiej, tłumacz.

Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

AURIKULOTERAPIA – akupunktura na uszy – prof. Enkhjargal Dovchin komentarz

Posted on 22 sierpnia 2010. Filed under: akupunktura, AURIKULOTERAPIA | Tagi: , , , , , , , , , , |



Małżowina uszna jest bogato unerwiona przez trzecią gałązkę nerwu trójdzielnego, nerw uszny duży, nerw potyliczny mniejszy oraz gałązki końcowe nerwu błędnego, podjęzykowego i twarzowego.


W najstarszym zachowanym dziele chińskim o akupunkturze Huangdi Neijing (Kanon Medycyny Wewnętrznej), wydanym w IV stuleciu p.n.e., podano informacje, że ucho jest miejscem, w którym spotykają się wszystkie kanały energetyczne ustroju ludzkiego. Fakt ten został wykorzystany przez dawnych lekarzy chińskich, początkowo do celów diagnostycznych, a później terapeutycznych.

Lekarz francuski Paul Nogier w latach 50ch po przeprowadzeniu szczegółowych badań opracował metodę leczenia nakłuwaniem małżowiny usznej, tzw. „aurikuloterapię”. Doniesienia Nogier przyczyniły się do renesansu tej niemal zapomnianej już w Chinach metody.

Związki powiązań usznych doprowadzających z układem mózgowym siateczkowatym, podwzgórzowym, wzgórzowo-korowym i limbicznym powodują rozprzestrzenianie się odruchów usznych do różnych narządów wewnętrznych oraz czynności ruchowo-czuciowych reakcji psychoemocjonalnych. Powodują one ich normalizację (A. Durinian, 1980). Prawdopodobnie właśnie te fakty są podstawą właściwego pojmowania mechanizmu działania zabiegu nakłuwania ucha.

Akupunkturę ucha (aurikuloterapia) można stosować oddzielnie, a także w połączeniu z innymi metodami leczenia, m.in. akupunkturą korporalną, co znacznie zwiększa jej działanie lecznicze. Brak efektu jest najczęściej związany z nieprawidłowym wyborem lub błędnym umiejscowieniem odpowiedniego punktu, bądź też niedostatecznie dokładnym wprowadzeniem igły. Chory w momencie wprowadzania igły odczuwa ostry ból, a następnie szybko następuje uczucie „puchnięcia” ucha, ciepła lub rozpierania.

Liczba punktów wybieranych do jednego zabiegu zależy od stanu chorego i zwykle ogranicza się do 1-4. Igły pozostawia się w punktach przez 20-30 min, a w niektórych przypadkach jeszcze dłużej.

Przeciwwskazania do akupunktury ucha są takie same jak do akupunktury korporalnej. Niewskazane stosowanie akupunktury między 2 a 5 miesiącem ciąży, zabronione jest wprowadzanie igieł w punkty macicy, jajników, gruczołów wydzielania wewnętrznego i brzucha.

Topografia narządów i punktów na przedniej powierzchni małżowiny usznej.

AP-1 – górny punkt analgezji (zęby)
AP-2 – niebo – szczęka górna
AP-3 – dno jamy ustnej – szczęka dolna
AP-4 – język
AP-5 – górna część jamy ustnej
AP-6 – dolna część jamy ustnej
AP-7 – dolny punkt analgezji (zęby)
AP-8 – oczy I
AP-9 – ucho wewnętrzne
AP-10 – migdałki IV
AP-11 – kość jarzmowa, policzek, szczęka
AP-12 – wierzchołek skrawka
AP-13 – nadnercze
AP-14 – nos zewnętrzny
AP-15 – gardło i krtań
AP-16 – wnętrze nosa
AP-17 – pragnienie
AP-18 – głód
AP-19 – nadciśnienie
AP-20 – ucho zewnętrzne
AP-21 – serce II
AP-22 – gruczoły wewnętrznego wydzielania
AP-23 – jajniki
AP-24b- wzrok, oczy I
AP-24a- wzrok, oczy II
AP-25 – pień mózgu
AP-26 – ból zęba
AP-26a- wzgórze, podwzgórze
AP-27 – krtań i zęby
AP-28 – przysadka, mózg
AP-29 – potylica
AP-30 – przyusznica, ślinianka przyuszna
AP-31 – regulator oddechu
AP-32 – jądra
AP-33 – czoło
AP-34 – kora mózgowa
AP-35 – skroń
AP-36 – czubek głowy, strop czaszki
AP-37 – szyjny odcinek kręgosłupa
AP-38 – krzyżowy odcinek kręgosłupa
AP-39 – piersiowy odcinek kręgosłupa
AP-40 – lędźwiowy odcinek kręgosłupa
AP-41 – szyja
AP-42 – pierś
AP-43 – brzuch
AP-44 – gruczoł piersiowy
AP-45 – tarczyca
AP-46 – palce nogi
AP-47 – pięta
AP-48 – staw skokowy, górny
AP-49 – staw kolanowy
AP-50 – staw biodrowy
AP-51 – sympatyczny układ nerwowy
AP-52 – nerw kulszowy
AP-53 – pośladki
AP-54 – okolica lędźwiowo-krzyżowa
AP-55 – główny p. centr. układu n-wego
AP-56 – jama miednicy, szyjka macicy
AP-57 – biodro
AP-58 – macica, punkt seksualny
AP-59 – obniża ciśnienie krwi I
AP-60 – astma
AP-61 – zapalenie wątroby
AP-62 – palce ręki
AP-63 – obojczyk
AP-64 – staw ramienny
AP-65 – ramię
AP-66 – łokieć
AP-67 – kiść
AP-68 – wyrostek robaczkowy I
AP-69 – wyrostek robaczkowy II
AP-70 – wyrostek robaczkowy III
AP-71 – pokrzywka
AP-72 – obrąbek
AP-73 – migdałki
AP-74 – migdałki II
AP-75 – migdałki III
AP-76 – wątroba I
AP-77 – wątroba II
AP-78 – wierzchołek ucha
AP-79 – narządy płciowe zewnętrzne
AP-80 – cewka moczowa
AP-81 – prostnica, jelito proste
AP-82 – przepona, punkt Zero
AP-83 – rozgałęzienie, splot słoneczny
AP-84 – jama ustna
AP-85 – przełyk pokarmowy
AP-86 – wpust żołądka, odźwiernik
AP-87 – żołądek
AP-88 – dwunastnica
AP-89 – jelito cienkie
AP-90 – wyrostek robaczkowy IV
AP-91 – jelito grube
AP-92 – pęcherz moczowy
AP-93 – gruczoł krokowy
AP-94 – moczowód
AP-95 – nerka
AP-96 – trzustka
AP-97 – wątroba
AP-98 – śledziona
AP-99 – wodobrzusze
AP-100 – serce I
AP-101 – płuca
AP-102 – oskrzela
AP-103 – tchawica
AP-104 – potrójny ogrzewacz
AP-105 – obniżający ciśnienie II
AP-106 – dolny odcinek grzbietu
AP-107 – górny odcinek grzbietu
AP-108 – środkowy odcinek grzbietu
AP-109 – dolna część brzucha
AP-110 – górna cześć brzucha
AP-111 – nosowo-oczny
AP-112 – kołysanie, zespół choroby morskiej
AP-113 – pobudzenie
AP-114 – brzuch, zewnętrzny żołądek
AP-115 – ciepło
AP-116 – kolano
AP-117 – zaparcia
AP-118 – zapalenie nerek
AP-119 – odbyt
AP-120 – żylaki odbytu
AP-121 – mały nerw potyliczny
AP-122 – zapalenie trzustki
AP-123 – rozstrzenie oskrzeli
AP-124 – wątroba II
AP-125 – oczy II
AP-126 – gruźlica
AP-127 – powiększenie wątroby
AP-128 – marskość wątroby
AP-129 – rdzeń kręgowy I
AP-130 – rdzeń kręgowy II

Źródło: http://wintst.webpark.pl/ryodoraku.html

www.enji.pl

Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

Medycyna chińska – chińska medycyna – prof. Enkhjargal Dovchin

Posted on 21 sierpnia 2010. Filed under: chińska medycyna, medycyna chińska, tradycyjna medycyna chińska | Tagi: , , , |


Główny koncept chińskiej medycyny mówi o utrzymywaniu równowagi, zarówno umysłu jak i ciała. Przez ponad 5000 lat Chińska medycyna wyewulowała w skomplikowany system diagnozy oraz leczenia schorzeń, ale oferuje również sposoby na utrzymanie organizmu w dobrym zdrowiu i kondycji.

Około 2000 lat temu, podczas panowania dynastii Han, praktykowanie chińskiej medycyny stało się powszechnie akceptowaną profesją. W jej skład wchodzą elementy zielarstwa, akupunktury, masażu, diety, ćwiczeń fizycznych oraz medytacji. Siła witalna zwana „qi” jest opisywana, jako energia podróżująca przez całe ciało, poprzez sieć kanalików, w swojej budowie podobną do układu krwionośnego, zwanych „południkami”, które zawierają aktywne punkty używane zarówno w diagnozie jak i leczeniu. Według ogólnie znanych faktów, w ciele ludzkim istnieje 12 „południków” połączonych z konkretnymi organami wewnętrznymi lub z konkretnymi czynnościami organizmu, wyrażanych w postaci przeciwstawnych sił „yin”(ciemnej) oraz „yang”(jasnej). „Yin” i „Yang” połączone są wspólnymi zależnościami – jedna nie może istnieć bez drugiej. Oddziaływanie na „południki”, np. wkuwanie igieł w położone na powierzchni ciała punkty, umożliwia zniwelowanie przewagi jednej z sił i utrzymywanie organizmu w stanie równowagi. Obfitość energii wraz z wolnym pływem siły „qi” jest kluczem do zdrowia oraz służy zapobieganiu chorób.

O autorze

Założyciel i właściciel portalu WakacyjnyWynajem.pl

Źródło: Chińska medycyna – lofrek

Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

  • Google Translator

  • STOP kłamstwu tvn!

    STOP TVN, TVN24, POLSAT I WYBIÓRCZEJ - stop zakłamaniu w mediach masowych
  • Chroń medycynę naturalną/ Protect natural medicine all over the world
  • Podpisz petycję w obronie medycyny naturalnej i tradycyjnych systemów medycznych
  • Medycyna Tybetańsko-Mongolska, Akupunktura, Moksa, Ziołolecznictwo na PINTEREST.COM
  • Polub nas na FB

  • Instagram prof Enji

    There was an error retrieving images from Instagram. An attempt will be remade in a few minutes.

  • Artykuł o nagonce

  • Czwarty Wymiar o nagonce medialnej

    Artykuł w "CZWARTYM WYMIARZE" o nagonce medialnej na lekarkę Enkhjargal Dovchin "ENJI"
  • Artykuły w „ZC”

    Znaki Czasu - to obecnie jedyne czasopismo, które ma odwagę pisać jawnie o najważniejszych sprawach dotyczących zdrowia ludzkiego czyli Kodeksie Żywnościowym, Szczepieniach oraz alternatywnych metodach leczniczych.
  • MTM in Poland

    Mongolska Tradycyjna Medycyna w Polsce - MTM in Poland
  • LIST OTWARTY

    LIST OTWARTY PUBLICYSTÓW W OBRONIE TOLERANCJI I WOLNOŚCI WYKONYWANIA ZAWODU
  • Chmurka kategorii

  • Ankiety

  • Szybkie menu

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...